Voor de tweede keer zijn we met enkele Sietekaristen op missie gegaan naar het verre Pijnacker voor de jaarlijkse Beatrix run. Deze run wordt georganiseerd door de Oranjevereniging in het weekend dat volgt op de Koninginnedag.
Dit jaar had de run plaats op 7 mei. Voor mijzelf begon ze echter al weken eerder. Omdat het nogal ver rijden is blijven we in mijn flat in Hoofddorp bij Amsterdam slapen. Vorig jaar was dat ook zo gepland. Echter door onvoorziene omstandigheden en nog een pak uitvluchten die ik hier niet terug zal herhalen, was mijn flat niet helemaal opgeruimd. Meer nog ik was er zelf niet de eerste avond. Dat heb ik achteraf een paar keer mogen horen en het zou me dit jaar niet meer overkomen. Dus al weken op voorhand was ik bezig om stof af te nemen, de vloer te dweilen, mijn vaat weg te werken, de frigo wat proper te houden en mijn was te doen. Het enige waar ik niet aan had gedacht is mijn ramen te wassen. Allez iedereen kan een foutje maken.
Vrijdag komen Pol en Patrick samen bij ons thuis. Mireille en Raf moeten spijtig genoeg op het laatste moment afzeggen.
De rit naar Pijnacker loopt, op een bermbrand, files op de Antwerpse ring, de ring rond Rotterdam en op de A4 bij den Haag vlot en tegen 7 uur zijn we er.
Ik vreesde er voor dat sommigen onder ons al vlug te veel heimwee zouden hebben, dus had ik frieten met steak en Belgische bieren voorzien. Patrick en Christa hadden bubbels voorzien en na een warme dag op de moto smaakt dat blijkbaar heel lekker. We bleven tot middernacht op het balkon genieten met als gevolg dat de meesten onder ons de volgende morgen niet helemaal fris waren…
Voor de run hadden we gewoon prachtig weer. Volgens de organisatoren tot bijna 30 graden en geen wolkje te bespeuren. Naar jaarlijkse gewoonte werden we in Pijnacker ontvangen met fanfare en deed de burgemeester zijn rondje om even met de zijspanners kennis te maken. Na de speech van de burgemeester gaan we samen met 108 andere spannen, een groep ordonnancen en heel wat politie van start. Het is een zeer grote groep en de organisatoren schuwen het drukke verkeer niet. Hier en daar worden hele wegen afgesloten voor de colonne. Toch gaat het nogal traag, met moeite raken we boven de 30 km/uur. Dit gecombineerd met warmte en met de gevolgen van de avond voordien maken het mij nogal lastig. Gelukkig is het middageten niet te zwaar en is er terug een drum bandje om ons wakker te maken.
Terug in Hoofddorp kunnen we genieten van de piece de resistance: de Griekse kipschotel van Pol. Het recept is geheim en het wordt dan ook door de voorzitter zelf klaargemaakt. Er wordt ook duidelijk minder gedronken dan de vorige avond, ook al blijven we tot rond middernacht op het balkon napraten.
Op zondag rijden we dan langs “binnen” terug naar Belgie. Patrick en Christa nemen regelmatig deel aan het zeelandia treffen en kennen de omgeving. ’s Middags eten we in Zierikszee en we bezoeken ook nog een klein haventje aan het andere eind van de Zeelandbrug. Een plezant weekend, 750 km op de teller. Om het af te sluiten ben ik van de motor in mijn wagen gestapt en ben terug naar Hoofddorp gereden…
PS: hieronder vind je nog wat meer foto's
Een kind, kleinkind of een nieuwe hond? En je wil dit met iedereen delen?
Heb je iets te koop of ben je vruchteloos op zoek naar dit ene dingetje dat je zijspan compleet maakt?
Stuur een berichtje aan info@sietekaristen.be. Je mag er ook foto's bijvoegen.
We zorgen dat dit zo vlug mogelijk op de site wordt gepubliceerd.